អំពី គម្រោងប្លាស្ទិកឆ្លាតវៃកម្ពុជា

កំណើនសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងនគរូបនីយកម្មរបស់កម្ពុជា បាននាំឱ្យមានការកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងនៃការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិក និងការបង្កើតសំណល់ ខណៈដែលប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងសំណល់ និងកែច្នៃឡើងវិញមិនអាចដើរឱ្យទាន់។ ប្លាស្ទិកប្រើម្ដងចោលត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយ ដោយអាជីវកម្មនីមួយៗប្រើប្រាស់ជាមធ្យម ១,២ គីឡូក្រាម នៃកញ្ចប់ និងថង់ប្លាស្ទិកក្នុងមួយថ្ងៃ ដែលបន្ថែមបន្ទុកដល់បញ្ហាសំណល់។ ការញែកសំណល់នៅប្រភពមានកម្រិត ធ្វើឱ្យអត្រាកែច្នៃនៅទាបជាង ២% ហើយសម្ភារៈកែច្នៃជាច្រើនមិនដែលទៅដល់រោងចក្រកែច្នៃឡើយ ដោយសារប្រព័ន្ធប្រមូលមិនរួបរួម និងការចូលរួមរបស់សាធារណជនក្នុងការញែកសំណល់មានកម្រិត។ ជាលទ្ធផល ប្រមាណ ៦២,៥% នៃសំណល់ដែលមិនបានប្រមូល ត្រូវបានដុតដោយចំហរ ដែលបង្កការបំពុលខ្យល់ ការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ និងផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានដល់សុខភាពសហគមន៍ជុំវិញ។ ស្ថានភាពនេះកាន់តែច្បាស់ក្នុងចំណោមអ្នកលក់ម្ហូបអាហារ ដែលបង្កើតសំណល់ប្លាស្ទិកជាមធ្យម ១៣,៥ គីឡូក្រាមក្នុងមួយសប្តាហ៍ ប៉ុន្តែមានតែប្រមាណ ១ គីឡូក្រាម (៧,៤%) ប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានកែច្នៃ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ វិស័យកែច្នៃរបស់កម្ពុជាពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើអ្នកប្រមូលសំណល់ក្រៅប្រព័ន្ធ ដែលគេស្គាល់ថា «អេតចាយ» ដែលដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការស្ដារសម្ភារៈកែច្នៃ ទោះបីជាទទួលបានការទទួលស្គាល់ ការការពារ និងសំណងសមរម្យមានកម្រិតក៏ដោយ។ តម្លៃទីផ្សារទាប និងមិនស្ថិតស្ថេរសម្រាប់សម្ភារៈដូចជា PP, LDPE និងប្លាស្ទិកលាយ កាន់តែធ្វើឱ្យការប្រមូល និងការកែច្នៃថយចុះ។ បញ្ហាប្រឈមទាំងនេះដែលទាក់ទងគ្នា បង្ហាញពីតម្រូវការបន្ទាន់នៃដំណោះស្រាយប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត ដែលពង្រឹងប្រព័ន្ធកែច្នៃ គាំទ្រអ្នកប្រមូលក្រៅប្រព័ន្ធ លើកទឹកចិត្តការញែកនៅប្រភព និងលើកកម្ពស់